Plaatje 1: in deze bergen houdt de FARC zich ergens schuil
Plaatje 2: tijdens een klim uitzicht op Cañas Gordas, waar we overnacht hebben
Plaatje 3: geluk voor onderweg...
Plaatje 4: uitzicht vlak voor het bereiken van Antioquia, de tocht naar het einde van de reis

Als we de vredesgemeenschap San Jose de Apartado achter ons laten is het eerst uren over een saaie rechte weg fietsen. Het enige wat onze aandacht trekt zijn de legertanks en de volgepakte legertrucks die aan de kant van de weg staan. Misschien is het niet voor niets dat Buitenlandse Zaken op hun website afraadt om dit afgelegen gebied Antioquia te bezoeken.

Als we eindelijk de bergen ingaan wordt de aanwezigheid van het leger alleen maar intenser. Bij iedere bocht en bij iedere brug staan militairen. Ook komen we om de ongeveer 10 kilometer grote en hypermoderne commandowagens tegen. Tijdens een klim zie ik twee legertrucks staan. Uit de achterste klimmen ongeveer vijfentwintig militairen die, terwijl ze naar mijn idee uiterst zenuwachtig om zich heen kijken, hun geweren gereedmaken. Als ik wat later mijn fietsmaatje vertel dat ik het idee had dat er een interventie voorbereid werd, denkt hij wat anders. Hij dacht dat er een wisseling van de wacht plaatsvond. Hoe dan ook. Sneller dan normaal weet ik de bergtop te bereiken.

De tocht gaat verder naar Medellin, waar we de bus naar Bogota willen nemen. Mijn fietstmaatje vertrekt over zeven dagen alweer naar Nederland. Lange tochten zitten er helaas niet meer in. Als we na vier dagen de stad Antioquia bereiken nemen we de beslissing om vanuit hier met de bus verder te gaan naar Medellin. De dagen raken simpelweg op en hoe slecht het ook voelt om met de bus te gaan, voor mijn fietsmaatje zit er niets anders op. En omdat hij geen Spaans spreekt kan ik hem moeilijk alleen op pad sturen. Dit heeft als gevolg dat ook mijn fietstocht aan een einde komt. Het is een raar einde; de bekende anticlimax.

Zelf ga ik door naar Mexico. Daar wil ik in alle rust een uitgebreid verhaal schrijven over alle ontmoetingen, de projecten en de lange reis van ruim zeven maanden.



top