Het gevecht met de bergen is begonnen
Op de foto sta ik trots te poseren met de net aangeschafte Surly Long Haul Trucker
Plaatje onder toen ik mijn fiets kocht in Pedal Revolution in San Francisco.
'It looks like it's brand new', hoorde ik achter me toen ik met mijn fiets in de rij stond om van de veerboot van San Francisco naar Vallejo af te stappen. De losse stukjes rubber op de banden en de gave laklaag verraadde dat ik deze fiets nog geen drie uur geleden in de winkel had aangeschaft en dat ik de trotse nieuwe eigenaar was. Toen ik de man enthousiast over mijn plannen vertelde, maakte hij me nog enthousiaster. 'I've been in Colombia a few times and I'm sure you will like it. The people are so friendly!'
Uit Mexico ontvang ik aan de lopende band minder positieve berichten. Zo is er in Oaxaca een Amerikaans meisje vermoord die zich inzette voor de rechten van inheemse groeperingen. In Tijuana wordt momenteel het ene na het andere massagraf gevonden. Het lijkt erop dat de drugskartels elkaar de oorlog verklaard hebben. In Morelia blijkt dat de politie zelf op onafhankelijkheidsdag tijdens een plechtigheid bommen heeft af laten gaan met acht doden tot gevolg. In Chiapas hebben politieagenten zich als beesten gedragen in een inheemse gemeenschap met als gevolg dat zes mensen het leven hebben gelaten. En dit is nog maar een summiere opsomming...
Ondertussen ben ik me aan het voorbereiden in het hete Californie om het gevecht met de steile bergen aan te gaan. Tijdens een fietstocht van Jenner naar Cazadero moest ik me verloren geven. Voor het eerst in mijn leven moest ik al happend naar frisse lucht met mijn fiets aan de hand het laatste gedeelte de berg op klauteren. De weg heette ook niet voor niets Meyers Grade Road. Achteraf had ik kunnen weten waar ik aan begon. Een ezel verkijkt zich niet twee keer aan een gelijksoortige berg zullen we maar hopen. Ik begin me steeds meer af te vragen waar ik aan begonnen ben. Een ding realiseer ik me steeds meer en dat is dat ik mijn grenzen zal moeten verleggen de komende tijd anders red ik het niet. Na de barre tocht kon ik tegen een vriendin in Guerneville waarbij ik logeerde ook niet veel anders uitkramen dan: 'I cursed myself a dozen times today, and may be even more...'
Momenteel ben ik mijn fiets aan het ombouwen tot een degelijke tourfiets en ben ik op zoek naar de laatste benodigdheden en dan kan de tocht beginnen. Onder de rook van San Francisco zal ik de Highway 1 zuidwaarts volgen. De afgelopen avonden heb ik me echter nog prima vermaakt met optredens van onder andere: We are Wolves, Mika Miko en the Black Lips. Tijdens een verjaardagsfeestje van de drijvende kracht achter Whispered Media kwam ik in gesprek met een jongen die oorspronkelijk uit Colombia komt. Hij kon zich er niets bij voorstellen dat iemand zich in zijn geboorteland per fiets zou voortbewegen. Maar ja zei hij, als je het lukt om de hele tocht naar Panama af te leggen, misschien ben je dan zo gewend aan het gevecht met de bergen, dat je ze haast wonderbaarlijk ook in Colombia de baas zal zijn.